Hajduk Aleksander (1874 1899 1920). Należał do
diec. wileńskiej. W
latach 1904-1909 był kolejno administratorem par. Nowy Dwór w dek. Lida i
par. Boćki w dek. Bielsk. Od 1912 był administratorem par. Pieski w dek.
Wołkowysk. Rozstrzelany przez wojska bolsz. w 1920 podczas inwazji Armii
Czerwonej na Polskę. Źródła: [156: 1904-1914]; [98, s. 13].
Hański Stanisław s. Grzegorza (1880 1907
1937). Ur. w Berdyczowie. Należał do diec. kamienieckiej i był absolwentem seminarium duch. w Żytomierzu (wg akt osobowych zachowanych w archiwum
na Sołówkach ukończył "Akademię Duch."). W 1910
był administratorem par. Aleksandrya (Aleksandria) w
dek. Równe, a w 1914 administratorem par. Emilczyn
w dek. Włodzimierz Wołyński. W latach 1918-1921
pracował na stanowisku administratora par. Michałpol
w dek. Latyczów, a nast. administratora par. Orynin,
dek. Kamieniec Podolski. W 1922 był kilkakrotnie chwilowo aresztowany w
związku z konfiskatami w kościołach. W latach późn. pozostawał na stanowisku
administratora par. Derażnia Podolska w dek. Latyczów. Został tam
aresztowany i uwięziony. Wg opinii Konsulatu Pol. w Kijowie, wyrażonej w
piśmie do MSZ z 21.10.1927, został zwolniony z więzienia 8.10.1927 dla celów
politycznych w związku z powstaniem pięcioosobowej tzw. grupy inicjatywnej
duchowieństwa kat. na Podolu, stworzonej pod presją GPU. Jej celem, według
planów GPU, było wywarcie wpływu na administratorów apost. diecezji
żytomierskiej, ks. Kazimierza Naskręckiego, i kamienieckiej, Jana
Świderskiego, by z okazji 10-lecia rewolucji bolsz. ogłosili odpowiednią
deklarację kośc. (szerzej na temat deklaracji w biogramach tych ostatnio
wymienionych księży). Przed ogłoszeniem deklaracji ks. Hański domagał się
jakoby od swego przełożonego, ks. J. Świderskiego (niewątpliwie pod wpływem
GPU), zwołania synodu księży tej diecezji celem omówienia stosunku Kościoła
kat. na Ukrainie do władz sow. Został ponownie aresztowany 26.01.1930 w
Derażni i 17.05.1930 skazany przez GPU na podstawie art. 54-10 KK USSR za
rzekome szpiegostwo na 8 lat łagrów. We wrześniu 1930 był więziony w
politizolatorze w Jarosławlu n. Wołgą, a nast. deportowany do łagru na
Wyspach Sołowieckich, gdzie jego obecność notowano w latach 1932-1934. W
1932 parafianie ze Żmerynki zebrali 100 rubli i przesłali do PCK w Moskwie
z prośbą o wysłanie ich ks. Hańskiemu na Sołówki. On sam w liście do PCK z
17.06.1934 donosił, że nie otrzymał z Moskwy pozwolenia na korespondencję
z siostrą Zofią Stanisławą w Derażni w obw. Winnica, z którego korzystał będąc
w politizolatorze w Jarosławlu n. Wołgą, podczas gdy inni księża przebywający
na Sołówkach takie pozwolenie otrzymali. Siostra została na dwa miesiące
aresztowana, pozostawiając na ulicy 9-letnią córeczkę. Bezskutecznie starał się
o wciągnięcie na listę wymiany więźniów. Jego siostra Helena została zesłana
do Kazachstanu. Wg listy A. Ponińskiego z marca 1937 przebywał nadal na
Sołówkach. Wg protokołu trojki NKWD nr 198 został 25.11.1937 skazany na
śmierć i po dwóch tygodniach, 8.12.1937, rozstrzelany w łagrze na Sołówkach.
Źródła: [1: syg. III/28, k. 18; syg. III/100, k. 179]; [6: syg. 126, k. 57]; [7:
syg.
2ER 135]; [14: 1931-1932]; [33] [23: 1910-1918]; [162, s. 461-462]; [235, z.
8]; [262]; [264]; [320].
Harasimowicz Wincenty (1870 1893 ?). Należał do
archidiec. mohylewskiej. W Petersburgu ukończył seminarium duch. i tam w 1893 otrzymał
święcenia kapł. Od 1915 pracował w Moskwie w par. św. Piotra i Pawła jako
pierwszy z siedmiu wikariuszów (parafia liczyła wówczas 25 tys. wiernych).
Zagrożny aresztowaniem przez CZEKA, opuścił ZSSR i od połowy lat
dwudziestych pracował w diec. łódzkiej jako proboszcz par. Moszczenica. Był
kanonikiem honor. archidiec. mohylewskiej. Źródła: [14: 1917, 1923-1932];
[233: syg. 666/49].
Hatzenböller Michael (1878 1904 1937).
Należał do diec. tiraspolskiej i był absolwentem
seminarium duch. w Saratowie. Był wikariuszem par. Kostheim. W latach 1905-1907 był zastępcą
proboszcza par. Obermonjour (Obermonżur). W 1908
był administratorem par. Karlsruhe, a w latach
1909-1917 i zapewne późn. - proboszczem par. Zułc (Małaszewskoje) w dek. Nikołajewsk w d. gub.
chersońskiej. W 1928 był dziekanem w Eichwald. Wg
informacji Wydziału Konsularnego Ambasady RP w
Moskwie z 28.06.1938 zm. w październiku 1937 w więzieniu w Mariupolu.
Źródła: [15: 1917]; [32: syg. A.44.115/1]; [67].
Heut Peter (1894 1917 po 6.06.1941). Należał do
diec. tiraspolskiej i
był absolwentem seminarium duch. w Saratowie. Przed 1927 pracował na
stanowisku administratora par. Petersheim (?) i dziekana w Eichwald. W latach
1928-1932 był administratorem par. Grosswerder (Marinowka) w dek.
Bierdiańsk w d. gub. taurydzkiej. Aresztowany w 1932 w Nowoczerkasku i
10.01.1933 skazany na podstawie oskarżenia z art. 58-10 i 58-11 KK RSFSR
na 10 lat łagrów. Przebywał w łagrze Miedwieżja Gora BBK Karelo-Fińska
SSR. Ostatnie jego pismo wysłane do PCK w Moskwie datowane jest w
kwietniu 1936. Wg listy A. Ponińskiego (wymieniony na niej jako Piotr Gejt)
przebywał tam nadal na początku 1937. Dn. 6.06.1941 wysłany do
kargopolskiego łagru. Dalsze losy nie znane. Źródła:
[1: syg. III/100, k. 180]; [15: 1918]; [67]; [262]; [309].
Hoffermann A. zob. Hoffman Anton
Hoffman Anton s. Johanna (1898 1923 ?).
Należał do diec. tiraspolskiej. W r. akad. 1917/18 był
na II roku studiów w seminarium duch. w Saratowie,
którego nie ukończył na skutek przewrotu bolsz.
Studia kontynuował konspiracyjnie i w ten sam sposób
w 1923 otrzymał w Selz święcenia kapł. z rąk emerytowanego bpa diec.
tiraspolskiej, Antoniego Zerra. W latach 1923-1934 był proboszczem par.
Landau w dek. Nikołajewsk w d. gub. chersońskiej. Po aresztowaniu w
listopadzie 1934 (?) został w czasie śledztwa w sprawie Tauberg i inni
oskarżony o nielegalne dysponowanie funduszami otrzymanymi z zagranicy na
rzecz głodujących księży. Na podstawie oskarżenia z art. 54-4 i 54-7 KK USSR
został 27.04.1935 skazany w Odessie na 10 lat łagrów. Wg informacji Wydziału
Konsularnego Ambasady RP w Moskwie z 28.06.1938 przebywał na zesłaniu
w Karagandzie (wymieniony pod zmienionym nazwiskiem A. Hoffermann).
Dalsze losy nie znane. Źródła: [10, s. 89]; [15: 1918]; [32: syg. A.44.115/1];
[67]; [88: 1935, nr 22, s. 347]; [253: 1995, nr 62].
Hoffmann Johannes (1868 1893 1919/20 ?). Należał do
diec. tiraspolskiej i był absolwentem seminarium duch. w Saratowie. W latach 1893-1897
pracował jako wikariusz z prawami proboszcza (vicarius expositus) w par.
Blumenfeld w dek. Nikołajewsk w b. gub. chersońskiej. W latach 1897-1919
był duszpasterzem par. Heidelberg (Mołoczna) dek. Jekatierinosław w d. gub.
jekatierinosławskiej. W czasie wojny domowej i ucieczki na Krym
zamordowany przez żołnierzy rozbójniczej bandy Machny. Jego ciało zostało
pocięte na kawałki i rzucone na żer ptakom i zwierzętom. Źródła: [15: 1917];
[38]; [67]; [98, s. 13].
Hołowańczyk Paweł Jefimowicz (? ? ?). Duchowny kat.
obrz. łac. (?).
Pracował w miejscowości Makowiec (?) w gub. wołyńskiej. Aresztowany
20.06.1928 i 12.02.1929 skazany na karę śmierci. Wykonanie wyroku zostało
wstrzymane w związku z projektem wymiany. Wysłany do politizolatora w
Jarosławlu n. Wołgą. Nazwisko nie znane, wymienione jedynie w aktach sprawy
śledczej i "sądowej", prowadzonej przez GPU. Informacja niepewna. Źródło:
[262].
Hryniewicz Wasilij Pietrowicz (? ? ?). Duchowny kat. (?)
obrz. łac.
(?), aresztowany i zesłany na Syberię. Po odbyciu wyroku umieszczony w
więzieniu na Butyrkach w Moskwie w związku z wciągnięciem go na listę
planowanej wymiany więźniów z Polską, do której nie doszło. Nazwisko nie
znane, wymienione jedynie w aktach sprawy śledczej, prowadzonej przez GPU.
Źródło: [262].
Hulanicki Józef zob. Ulanicki Józef
