Eberle Leonard s. Jana (1870 1896 1931 ?). Ur. 28.10 we wsi Rastadt w
obw. chersońskim.
Należał do diec. tiraspolskiej. Był absolwentem seminarium duch. w Saratowie, proboszczem, dziekanem i kanonikiem honor. kapituły
tiraspolskiej. Od 7.12.1897 do 12.10.1912 pracował jako vicarius expositus (z prawami proboszcza) par. Schönfeld. Od 20.10.1912 był administratorem, a nast. proboszczem
i dziekanem dek. Kamienka w gub. saratowskiej. Pozostawał tam jeszcze w 1928. Aresztowany w 1929 i 2.12
tr. skazany przez Sąd Lud. NPASSR z art. 61 KK RSFSR na 3 lata zesłania do obw. uralskiego. Decyzją Sądu Najwyższego NPASSR z 25.06.1930
zwolniony przedterminowo z zesłania. Ponownie aresztowany 12.07 tr. Więziony był na Butyrkach w Moskwie. W grupowym procesie kilkunastu księży
niem. z Powołża w sprawie antysow. i kontrrew. działalności stworzonego tam w 1917 Katolickiego Związku Narodowego
(Volksverein) został 20.04.1931
przez Kolegium OGPU skazany na 5 lat łagrów (sformułowanie zarzutów zob. biogramy ks. Georga Baiera i ks. Augustyna
Baumtroga). Zimą 1931 miano go
widzieć martwego na ulicy w Archangielsku. Źródła: [15: 1917-1919]; [67]; [80: 1931, nr 24, s. 303]; [262
CAFSBRFNP].
Edidzanian Mesrab Grigoriewicz (? ? ?). Ksiądz kat., Ormianin
obrz. orm. Aresztowany 24.03.1934 i przywieziony do Moskwy. Skazany na 5 lat
łagrów. Był deportowany do łagru w Susłowie w pobliżu Mariińska nad Amurem. W 1937 przebywał w łagrze o nie ustalonej nazwie i lokalizacji.
Dalsze losy nie znane. Wymieniony na liście Alfreda Ponińskiego. Źródła: [1:
syg. III/100, k. 179]; [84].
Edżidżanian Mesrab zob. Edidzanian Mesrab
Eisenkrein Peter s. Petera (1885 1908 ?). Ur. we wsi Blumenfeld w gub.
taurydzkiej. Należał do diec. tiraspolskiej i był absolwentem seminarium duch.
w Saratowie. W latach 1908-1911 pracował jako wikariusz par. Kostheim w gub.
taurydzkiej, w dek. jekatierinosławskim. W 1911 był administratorem par. Blumenfeld w gub. chersońskiej, w dek. nikołajewskim. Dojeżdżał także do kolonii Małachowo, gdzie obsługiwał kościół do czasu jego zamknięcia w 1935. Dn. 18.10.1935 został aresztowany w Blumenfeld przez agentów GPU
obw. odeskiego (nakaz aresztowania nr 49). Dn. 21.02.1936 Specjalna Komisja Odeskiego Sądu Obwodowego skazała go na podstawie art. 54-2 cz. 2 i 54-11 KK USSR na 8 lat łagrów.
Istnieje informacja, że 25.05.1936 został deportowany na Syberię, gdzie miał umrzeć po kilku latach. Był birytualistą i pracował w duchu jedności Kościoła
kat. i prawosł. Źródła: [15: 1917-1917]; [67]; [253: 1995, nr 63].
Ejsmont Stanisław s. Franciszka (1887 1912 1926). Ur. 13.03 w par. Tołoczyn w dek.
Orsza. Należał do archidiec. mohylewskiej. Ukończył szkołę
miejską w Mińsku i gimnazjum przy kościele św. Katarzyny w Petersburgu, po czym wstąpił do metropolitalnego seminarium duch. w tym mieście. Po jego
ukończeniu przez dwa lata studiował w Akademii Duch., uzyskując stopień magistra teologii. W 1912 został mianowany wikariuszem w par. Najśw. Trójcy
i Wniebowzięcia NMP w Mińsku. W 1914 pracował na stanowisku wikariusza i katechety w par.
Mozyrz, a nast., od 1916, ponownie wikariusza wspomnianej
już parafii w Mińsku. W czasie I wojny świat. był przez pewien czas kapelanem wojsk. na froncie, a nast. wikariuszem przy kościele św. Stanisława w
Petersburgu. W latach 1918-1923 był proboszczem par. św. Kazimierza, której kościół mieścił się w pobliżu putiłowskiej fabryki broni w tym mieście. W maju
1919, ucharakteryzowany na robotnika, przewodniczył delegacji katolików z Petersburga na Kreml, domagającej się uwolnienia aresztowanego 29.04.1919
metropolity abpa Edwarda Roppa (zob. biogram). W 1920, zagrożony aresztowaniem, przez pół roku w przebraniu krasnoarmiejca ukrywał się w
Petersburgu. Należał do grupy 14 księży petersburskich z abpem Janem Cieplakiem na czele, sądzonych w marcu 1923 w głośnym procesie
moskiewskim za udział w organizacji kontrrewolucyjnej stworzonej przez Cieplaka i Budkiewicza [55: s. 66]. Prokurator żądał dla niego kary śmierci.
Został skazany na 10 lat więzienia, z surową izolacją i pozbawieniem praw na 5 lat, na podstawie art. 10, 62, 119 i 121 KK RSFSR (d. redakcji). W więzieniu
zapadł na chorobę umysłową. Dzięki wymianie więźniów polit. (ze strony pol. - komunistów działających na rzecz
ZSSR) 1.02.1925 znalazł się w Polsce. Jako
data wymiany podawany jest również 31.01.1925. Zm. w Warszawie 16.07.1926. Źródła: [14: 1912-1917, 1923-1927]; [16]; [32:
syg. A.12/P5(2)];
[44: 1923, nr 19, s. 5; 1925, nr 7, s. 59]; [55, passim]; [57: 1926, nr 29, s. 478-479]; [65, s. 163, 290]; [66]; [79,
passim]; [86]; [164, s. 19].
Emelianov (Emilianov) Potapy vel Emilianow Potapij zob. Jemielianow Potapij Piotr Andriejewicz
Erk Ludwig s. Mikołaja (1896 1924 1937). Ur. 12.03 we wsi
Mandrowo. Należał do diec. tiraspolskiej. Ukończył niższe seminarium duch. w Saratowie i przez pewien czas był alumnem wyższego
seminarium duch. w tym mieście. Opuścił je i udał się do Feldkirch pod Wiedniem, gdzie jednocześnie
studiował teologię i medycynę. W 1915 powrócił do Saratowa i ukończył studia teologiczne. Zaraz potem
udał się ze swoim przyjacielem, Adamem Zimmermannem, na Syberię, gdzie pracował jako nauczyciel. W 1923 powrócił na Ukrainę i tu w maju 1924 otrzymał święcenia kapł. z rąk
emerytowanego bpa Antoniego Zerra, mieszkającego na Krymie. Przez pewien czas pracował w par. Selz w dek. Odessa. W 1927 dobrowolnie udał się na
Syberię, gdzie bardzo ofiarnie pracował jako wędrowny duszpasterz katolików rozproszonych na obszarze 11 tys. km kw. Wielkim ułatwieniem i pomocą w
jego pracy duszp. było to, że był jednocześnie dobrym lekarzem. 23.03.1930 został aresztowany jako duszpasterz w Sławgorodzie na Syberii Zach. i na
podstawie art. 58-4, 58-7, 58-10 i 58-12 KK ZSSR skazany na 10 lat łagrów i wysłany do łagru na Sołówkach, z końcem wyroku 8.11.1939. Przybył tam
25.08.1930. W latach 1930-1931 przebywał w łagrze na wyspie Anzer i był zatrudniony w pralni obozowej. W liście ks. Hieronima Cerpenty z 25.02.1932
do Poselstwa Pol. w Moskwie, przejętym przez GPU, zawarta jest, mylna zapewne, informacja, że ks. Erk został skazany na 10 lat zesłania. Na
posiedzeniu władz USŁag na Sołówkach (ISO USŁag, OGPU LWO oraz OO PP USŁag) dn. 9.07.1932, poświęconym działalności rzekomego zwartego
antysowieckiego ugrupowania, stworzonego jakoby przez 32 księży kat. więzionych na Wyspach Sołowieckich (zob. biogram ks. Pawła
Aszeberga),
podjęto co do ks. Erka następującą decyzję: Wystąpić z wnioskiem o przeniesienie do jarosławskiego "spiecizolatora", a do chwili otrzymania decyzji
trzymać na wyspach w izolacji od innych księży [284]. W wykazie Alfreda Ponińskiego z marca 1937 ks. Erk wymieniony jest jako więzień w łagrze na
Sołówkach. 25.11.1937 został tam aresztowany, skazany na śmierć i 8.12.1937 rozstrzelany. Istnieje błędna informacja, wg której ks. Erk miał umrzeć w 2. poł.
lat trzydziestych w miejscowości Dolinka k. Karagandy w Kazachstanie jako więzień łagru lub zesłaniec. W Dolince znajdował się obóz przejściowy, będący
jednocześnie siedzibą zarządu KARŁagu. Mieściła się tam również poczta dla 14 łagrów NKWD, spośród kilkudziesięciu istniejących wówczas w pobliżu
Karagandy. Źródła: [1: syg. III/100, k. 179]; [7: syg. 2ER 112; syg. 2ER 124]; [15: 1917-1919]; [67]; [102]; [103]; [198: zał. 1, s. 8-9]; [232]; [262]; [284].
Erojan Stefan Nesserowicz (Nersertowicz?) (1897 ? 1937). Ormianin
obrz. orm. Pracował w Tyflisie (Tbilisi), gdzie w 1930 został aresztowany i
przewieziony do Moskwy. Dn. 3.08 tr. na podstawie art. 58-6, 58-10 i 59-12 KK RSFSR został skazany na 10 lat łagrów na Sołówkach, z końcem wyroku
26.09.1939. Przybył tam 15.08.1930. Na posiedzeniu władz USŁag (ISO USŁag, OGPU LWO oraz OO PP USŁag) 9.07.1932 na Sołówkach,
poświęconym działalności zorganizowanego tam rzekomo wśród 32 księży kat. zwartego antysowieckiego ugrupowania (zob. biogram ks. Pawła
Aszeberga)
podjęto co do jego osoby decyzję: Trzymać na wyspach w izolacji od pozostałych księży do końca wyroku [284]. Wg listy A. Ponińskiego przebywał
tam nadal w 1937. Dn. 9.10.1937 został w łagrze na Sołówkach aresztowany, skazany na śmierć i tam 3.11.1937 rozstrzelany. Źródła: [1:
syg. III/100, k.
179]; [7: syg. 2ER 124]; [14: 1931-1932]; [262]; [284].
Ervian Stefan zob. Erojan Stefan
